Zegarki kieszonkowe, o czym niewiele osób wie, już w drugiej połowie XVIII wieku zostały wzbogacone w tak zwany automatyczny naciąg. Dzięki temu mechanizm sam się nakręcał i nie trzeba było się martwić, że zegarek w najgorszym momencie stanie. Ponieważ mechanizm ten nie był doskonały ciągle produkowano zegarki z naciągiem ręcznym. Przez ponad 100 lat zegarki kieszonkowe były jedynym urządzeniem, które było na tyle małe, żeby nosić je ze sobą i pokazywało aktualny czas. Dopiero w latach 20 XX wieku do seryjnej produkcji weszły zegarki noszone na ręce. Mimo, że od razu zdobyły ogromną popularność, nie potrafiły całkiem wyprzeć zegarków kieszonkowych.
Historia zegarka kieszonkowego sięga XVI wieku. Wtedy powstały pierwsze urządzenia w Niemczech i we Francji. Mimo licznych nowych wynalazków (przede wszystkim zegarka na rękę) ma on wciąż swoich wielbicieli i wciąż jest produkowany.
Mało ludzi posiada takie zegarki, ale cieszą się one niesłabnącym zainteresowaniem tylu, że nieustannie opłaca się firmom je produkować. W dodatku, jeżeli mamy wrażenie, że takie zegarki są przez swoją archaiczność bardzo tanie, to jesteśmy w wielkim błędzie. Zegarki kieszonkowe potrafią kosztować nawet kilkanaście tysięcy złotych. Oczywiście to, ile musimy przeznaczyć pieniędzy, zależy od materiałów, z których zegarek jest zrobiony i firmy, która go zrobiła. Nowy zegarek kieszonkowy może równie dobrze kosztować 100 zł. To czy weźmiemy urządzenia średnio znanych firm, takich jak Timemaster, czy międzynarodowych sławnych marek jak na przykład Tissot w dużej mierze odbije się na cenie zegarka.
Przy zakupie zegarka kieszonkowego dobrze jest też pomyśleć o łańcuszku, na którym zawiesimy nasz zegarek. Dzięki niemu będziemy mogli szybko wydobyć go z kieszeni, bez konieczności grzebania w niej i szukania go. Łańcuszek najlepiej dobrać kolorystycznie do koperty. Jeżeli nabywamy zegarek kieszonkowy po raz pierwszy najlepiej zdecydować się na jakiś niedrogi model. Taki zegarek nie wszystkim będzie pasował i jeżeli się rozmyślimy to nie będziemy musieli się przejmować, że więcej niż powinniśmy na niego wydaliśmy.